Eindhoven in Beeld - foto's & verleden

Ook in een ver verleden lag er een geweldige hoop rommel voor de zeef. De stad loosde in verhouding evenveel vuil.
Als manneke heb ik er dikwijls naar beneden staan staren, hangend over de leuning, met het geruis van de molen op de achtergrond en het gekletter van het water der schoepen.

Iedere zondag liepen wij van Woensel naar oma in Tongelre en kwamen dan langs deze watermolen.

Wij, in Stratum, hadden iets met deze molen. De post kwam nog wel eens in de Burghstraat (en omgekeerd, de Brugstraat) En dan brachten we hem wel eens zelf. En de "liefde" voor watermolens is gebleven.

Een stukje voor de watermolen, zat volgens mij aan de linkerkant een houtzagerij. Ik ging daar altijd houtsnippers halen voor het kippenhok.

In de oorlogsjaren heb ik hier vrij regelmatig 's morgens voor 7 uur aan de poort gestaan en met mij vele anderen om een zakje rogge te laten malen. De Mulder deed dat gratis, maar riskeerde veel. Het mocht n.l. niet van de Duitsers en vooral de N.S.B.ers waren hier fel op tegen.

Wat was voor de bezetter dan het probleem? Een zakje rogge malen?

De mulder woog het graan dat je mee bracht en verving die door meel. Dus het e.e.a. ging wel heel vlug. En in navolging van de vraag van Rini ; De bezetter, meestal de landwacht, maakte overal een probleem van. Het betekende dikwijls een transport naar een kamp, wegens zwarte handel. Men was niet flauw in deze. En het woord gedogen bestond nog niet. De weegschaal was nog niet doorgeslagen!

Ik weet nog goed als je van de Brugstraat (waar ik woonde op nummer 23) de brug over ging, kwam je bij een veld uit waar je in de winter heerlijk kon schaatsen op de slootjes. Ik meen dat dit veld van Vroenhoven was.

In de voormalige R.K. Kerk St. Antonius aan het begin van de Boschdijk was een klein kapelletje ingericht met een beeldje genoemd O.L.V. ter Dommel.
Als men mij indertijd goed heeft voorgelicht dan zou dit beeldje ooit voor de zeef van deze watermolen gevonden zijn.
In mijn aan U overgedragen dia-materiaal moet een dia van dat beeldje aanwezig zijn.

Antwoord aan G. Hagens, zie foto #5537 St. Pauluskerk: Mariabeeld

De familie van mijn vader woonde vroeger ook op de Brugstraat, de familie Bax.
Ik was hier aan het zoeken naar oude foto's van de Brugstraat om te kijken hoe het er uit zag.

Molen bekend. Bracht veel tijd door in Brugstraat en omgeving. Mijn moeder kwam van de Broekseweg, en mijn tante (Vogels) woonde in de Brugstraat, in een klein huisje, nog met gaslicht. ze hadden een heel diepe tuin. Was benieuwd of iemand daar foto's van heeft, dus van die huisjes. Ook het kruispunt met de winkel van Drika Bommel zou interessant zijn.

Ik heb met mijn ouders in Café "Het Molenrad" later "New City Bar" gewoond. Mijn ouders hebben daar gewoond van november 1949 tot de onteigenning juli 1967
Ik ben nog op zoek naar foto's van de Brugstraat en Broekseweg.
===Beste Jo, als je nog foto's hebt van het cafe (exterieur en/of interieur) dan deel je die toch met ons he? Frans===

Bij "2 voor 12" deze maand werd een vraag gesteld over de Woenselse watermolen. Volgens mij werd bovenstaande foto getoond, of anders erg gelijkend.

Als je de watermolen voorbij liep en dan meteen naar links liep, zag je daar 'n raampje waar geen glas in zat, wel gaas, dat haalden we weg en dan kwam je in 'n ruimte die gevuld was met kapotte piano's en orgels. Wij als jongens begonnen op die toetsen te rammen dat het een lust was. Dat waren nog eens concerten. De watermolen stond er bijna stil van.

De Woenselse watermolen was de molen van mijn opa, Petrus van der Putten van de Broekseweg 253, hoek Pastoriestraat. Mijn moeder was Bertha van der Putten. We zijn nog altijd trots en vinden het jammer dat deze unieke watermolen zomaar afgebroken is (ik denk ten behoeve van de bouw van de TU) De gemeente Eindhoven is een kei geweest in het vernietigen van historische monumenten.

Frans Verbeek, het klopt helemaal. Het waren de slootjes van van Vroenhoven, daar heb ik het schaatsen geleerd, en vele anderen met mij. Reintjes van de Broekseweg was mijn grote voorbeeld, hij reed op noren. Later heb ik drie Elfstedentochten geschaatst.

Beste Frans Verbeek, noemde wij de plek waar wij vroeger schaatsten niet "Moeke Kuipers"? Maar het fijnste kon je schaatsen op de ijzeren vrouw, lekker hard maar niet ongevaarlijk. Sjef van der Steen was ons grote voorbeeld, hij schaatste zonder schoenen aan, zo met geitensokken aan op de doorlopers, En ik kan je vertellen dat hij hard ging. Sjef was een kei op sportgebied. Vele malen judokampioen in zijn klasse. En uiteindelijk in de Nederlandse judoploeg met Anton Geesink .

Beste Frans Baats, er was in de jaren 50 een afgraving achter de huizen van Frans Verbeek en Peter van Laanen en dat heette "Moeke Kuipers". En zoals Sjef schaatste, met wollen sokken aan op doorlopers, was voor de oorlog heel normaal.

De mulder van de Woenselse watermolen heette toch Himpens? Als hij genoeg had van de kinderen die om de molen bezig waren, gooide hij dooie muizen naar beneden.

DE mulder bestaat niet, un mulder was Notten foto #1763 en foto #1764. Een andere van der Putten foto #6770, foto #7492 en ja ook Himpens was ooit meelhandelaar.

Hans, de mulder bestaat wel. Kom maar eens kijken in de Gem.Laarbeek (Lieshout). Daar staat het Nationaal monument van De Mulder bij Molen de Leest.
SUCCES>

Waarschijnlijk wordt er wat gestreden om de waarheid rondom de mulders van de Woenselse Watermolen. De waarheid is: Petrus van der Putten MIJN OPA, was molenaar. De geschiedenis rondom Notten ken ik niet, mijn vader vertelde toentertijd dat er in het boek van Eindhoven rondom de Woenselse Watermolen onwaarheden staan. En Dominicus Himpens, zwager van mijn Oma, de echtgenote van Petrus van der Putten is nooit mulder geweest, maar inderdaad graanhandelaar.

Hopelijk herkent dit ook iemand. Vanuit Tongelre liepen wij met onze vader en mijn broers naar ons Opoe. Dikwijls op Zondagmiddag . Over de "Zwarte Pad" Ons opoe woonde op de Broekseweg 118. Ook hebben ons Opa en Opoe
gewoond op Kaakstraat 23 en Woenselsestraat 154. Zover ik weet van mijn vader heeft mijn Opa ook op de molen gewerkt. Dan liepen we in de zomer langs de Dommel, en kwamen wij achterom binnen. Door den Hof en langs het verkenshok. We aten warm 's zondagsmiddags thuis +- 12.30 uur. Maar bij ons Opoe, dat vergeet ik nooit meer, gingen we om half vier alweer aan het brood!! Ons Opoe en twee vrijgezellen tantes (Dora en Wiesa) en vrijgezel oom Piet aten ook mee. Zij aten vier keer per dag. En dat 60 jaar geleden! Heerlijke tijd, kersen en perziken uit den boom. Mijn Opoe was altijd goed gemutst. Zeker als we geld kregen om naar het snoepwinkeltje te gaan aan de overkant. Wie weet nog wie daar huisde ? Enkele herkenningspunten, de oplopende Brugstraat en het W.V.V.Z terrein en de trijpfabriek? En tenslotte het kroegje vlakbij waar ons Opoe woonde.

Dat 'zwarte pad' , ..oef dat 'sintelpad' daar heb ik mijn kinderknietjes wel eens op stuk gevallen. We liepen dit pad van de Brugstraat naar de Ijzeren Man, meen ik. Het snoepwinkeltje was het winkeltje van "Bummelke" Drieka van Bommel.

Gebruik voor het toevoegen van uw commentaar het formulier hier onder.

Commentaren


Uw naam


Uw emailadres, dit wordt getoond op de fotopagina en staat het systeem toe u te informeren als er aan deze foto commentaren worden toegevoegd.