Eindhoven in Beeld - foto's & verleden

In de nood winkel heeft mijn vader G v Winkel ook gezeten met zijn kapsalon vanwege een verbouwing aan de zaak er tegen over, het pand was gaan scheuren door het heien van het nieuwe pand ( bank gebouw) er naast. Peynenburg heeft er ook tijdelijk in gezeten

Zie voor een foto van de Waagstraat en de noodwinkels foto #2510.
Ook het laatste commentaar is daarnaar gecopieerd.

Rechts buiten de foto was, zo rond 1964, de noodwinkel (meubels) van C. van de Laar, die naderhand naar de Piazza is verhuisd.

In het Katholiek Leven was in 1963 of 1964 een optreden van Adamo. Het was de eerste keer dat ik naar een live optreden ging van een artiest. Eerst was er Top of Flop en na de pauze het optreden van Adamo. Dat duurde niet erg lang want de zaal werd compleet afgebroken. Door de bezoekers werden alle stoelen door de zaal gegooid. Dat was meteen einde optreden.

In 1954 was er een uitvoering van 'Het spel van de kelk" door de Dr. Ariensgroep olv Jan Smit, leraar Nederlands aan de Aloysius Mulo, Deken van Somerenstraat, Eindhoven. Als 14 jarige jongen speelde ik in het eerste bedrijf een bescheiden rol als misdienaar in dat toneelstuk. Een paar jaar later, ongeveer 1958, ging ik naar een uitvoering van de bigband van Huub Musch (schrijf ik dat goed) met zang van Annie Musch. Ze speelden in soldatenpakken muziek van Glen Miller en in het voorprogramma speelde het trio Los Trovadoros van Jan van de Hoogen. Mijn collega Thieu Gielen speelde in dat bandje.

In het kader van de lessen Culturele vorming ben ik hier vaak geweest in de jaren '50 en '60. Ik herinner me nog het trio Pim Jacobs en Rita Reys, waar de vloer werd aangeveegd met Rock 'n Roll en Boogie Woogie. Ook uitvoeringen met het Brabants Orkest en een stuk van Schiller in het Duits, dat een enorme puinhop werd door puberale akties van leeftijdgenoten, waarvoor ik me overigens diep schaamde.

En wat te denken van het grandioze optreden van Toon Hermans (ergens midden jaren zestig)! Het gebouw links was het Kajottershuis waar ik in mijn jeugd op zondagavond ging dansen.

De akoustiek in het Katholiek Leven, in de grote zaal was uniek voor die tijd, er werden platen opgenomen vooral klassiek. Wij moesten dan altijd zachtjes doen in de foyer en als we naar het toilet gingen op onze tenen lopen.
De akoustiek van die zaal was in heel Europa bekend, ze kwamen dan van overal.

Volgens mij is er ook ooit de Mattheuspassion uitgevoerd...Daar moesten we van de school (St.Catharinalyceum) naar toe.. Ergens halverwege een aria kreeg ik en een vriendin samen de slappe lach. Wat wil je...we waren een jaar of 14, "bakvissen" dus... Ik schaamde me dood en kreeg het spaans benauwd.

Beste Maria Willems kijk eens op foto #2776 dan herken je misschien iets.

Vroeger had de carnavals vereniging de Walnoten hier hun residentie. Gezellig hossen van de trappen af en trappen weer op. Moest toen om 11 uur thuis zijn, maar het was zo gezellig dus het werd later, mocht meteen de rest van de carnaval thuis blijven.

Hier is ook nog eens Wonderland geweest, volgens mij in het begin en daarna verhuist naar het POC

Wonderland in Katholiek Leven in 1967.

Toen ik zo'n jaar of 12/13was (1956) ging ik in de zomer naar Wonderland in de Jubileumhal, dat was dus ruim voor 1967.
Begrijp ik het dus goed. Wonderland eerst in Katholiek Leven. daarna in de Jubileumhal, dan naar het Katholiek Leven en vervolgens weer naar het POC?

In mijn kinderjaren was Wonderland in de Jubileumhal. Dat was in de beginjaren 60. Mijn oudere zus werkte er en ik mocht met haar mee. In 1967 was ik inmiddels een puber en ben ik nog eens in Wonderland geweest. In... het Katholiek Leven.

Ik weet niet zeker rond welke tijd dat was, maar weet wel zeker dat er wonderland is geweest in het Katholiek leven, ik ga dit nog verder uitzoeken.
Ik praat verder niet over 1967, de foto is van 1955
Ik weet niet of dit eenmalig was, mischien ivm. verbouwing van POC

Ik herinner me Wonderland in het Katholiek Leven, omstreeks 1967-1968!
===Dus een bevestiging van hetgeen Matty op 6/9/2006 schreef. Frans===

Concerten herinner ik me ook nog, in het kader van kunstzinnige vorming op de Ulo. Ook heb ik er in 1959 mondeling eindexamen gedaan. Erg veel eindexamenkandidaten waren er. Ik zat op een Ulo voor meisjes, maar er waren ook jongens die eindexamen deden. Zenuwentoestand destijds.

In 1962 mondeling eindexamen Mulo in Katholiek Leven. Peter Koelewijn was destijds leerling journalist en mocht voor het Eindhovens Dagblad de geslaagden noteren.

Weet niet meer welk jaar het was, maar heel lang geleden heel de zaal zat vol en werd bijna geheel afgebroken want ja daar was "Adamo" met zijn zussen en zijn broers, is nog div. malen uitgezonden. Dingen van vroeger, niet meer aan denken het leven gaat door maar het is wel leuk om foto's en reactie's te zien uit onze tijd.

Van de kajotters uit was er achter het kajottershuis een fancy fair, ik weet niet precies welk jaar maar ik dacht 1955. Toen speelde het Eindhovens orkest Huub Musch in het Katholiek Leven en werden de voorste stoelen weggehaald om te dansen.

Hier vierden we voor het eerst carnaval bij de Walnoten, en de vloer moest eruit.

Mijn vader Piet van den Hurk, heeft hier nog een aantal jaren gewerkt als suppoost. Dat was in de tijd van Heintje Davids en Kees de Lange en de gebroeders van Ostade. Toen kon je nog luisteren naar het Scala van Milaan met de beroemde operettes en opera's, dat was nog genieten!

Ik heb nog mijn boekhoudexamen gedaan in Katholiek Leven. De vloer liep schuin af en als die houten tafeltjes dan over de opstaande randjes, waar normaal de stoelen tegen steunden, zakten dan kreeg je meteen ook je achterbuurman in je rug gedrukt. Lekker examen doen was dat. Naast Katholiek Leven, achter het KAJ gebouw kon je je fiets stallen voor vijf cent of een dubbeltje bij Bert Peeters.
Toen ik later verkering kreeg kwam ik Bert weer tegen, het was een oom van mijn vriendin, nu mijn vrouw al bijna veertig jaar.

Ja Ben de vloer liep schuin af, maar ik begrijp niet alles. De steuntjes heb ik nooit gezien. Ik heb hier vele kere carnaval gevierd, maar over de steuntjes ben ik nooit over gestruikeld. Leg mij daar maar nog maar iets over uit.

Volgens mij is carnavalsclub de Walnoten ontstaan in het Kajottershuis naast Katholiek Leven, daar mocht ik een keer in de maand gaan dansen, ik was toen 17 of 18 jaar. Ja je leest het goed één keer in de maand en dan moest ik om 11 uur thuis zijn. Daar heb ik ook mijn man leren kennen waar ik nu al 42jaar mee getrouwd ben. Na het Kajottershuis en Katholiek Leven zijn de Walnoten verhuisd naar Esplanada op het Begijnhof .

Dat waren een soort houten latjes die in de vloer werden geschroefd zodat een stoel of tafeltje niet naar beneden schoof. Met carnaval waren die eraf denk ik. Ik heb ook diverse carnavalsfeesten met de Walnoten daar gevierd.

Veel geweest, met schoolconcerten, inderdaad soms met plaatsvervangende schaamte t.o.v de solist. Ik herinner me Willem Andriessen met een Chopinconcert (Oom van Paul Witteman). Hij legde uit dat de revolutie-etude door Chopin gemaakt was, toen de Russen Polen binnenvielen en bij het concert in Parijs alle Poolse aanwezigen riepen dat Polen nog niet verloren was. Terwijl hij speelde, riepen Elvis en Gene Vincentfans dat Eindhoven niet verloren was!
Als troost voor onze generatie: later ging ik als begeleider mee naar de donderdagmiddagconcerten voor middelbare scholieren. Menig dirigent en solist moest ook stoppen. Jeugd en klassieke muziek is een spanningsveld van alle tijden. Toch, dankzij een juiste muziekkeuze en een goede toelichting zijn er velen voor de rest van hun leven aan verknocht geraakt, terwijl ze er van huis uit nooit mee in aanraking kwamen. Zeker met die prachtige klank in Katholiek Leven en die van het muziekcentrum Frits Philips.

Zijn er ook balletvoorstellingen voor scholen gegeven in Katholiek Leven ? Vaag herinner ik me dat wij er ooit zijn geweest met de derde LTS naar zo'n voorstelling, maar ik kan me vergissen.

De Nutskweekschool liet, ten tijde van het verblijf van de school in de Parklaan, hier het schriftelijk examen voor onderwijzer afnemen.
Begin jaren 60 trad hier ook met veel succes Papa Bue's Viking Jazzband op. Zij stonden in de hitparade met dixielandbewerkingen van klassieke muziek.
Zonde dat zo'n gebouw weg is; een markant stukje Eindhoven vervangen door nietszeggende bouw. Deze site maakt ons in ieder geval waakzaam voor het behoud van hetgeen we nog wel hebben!

Ja hoor, Mari, zelfs ik moest mee met indertijd de ULO naar de balletvoorstellingen. We hebben genoten als 13 -14 jarige jongens van die balletvoorstellingen, dat begrijp je wel. (maar niet heus)

Jazeker, Mari, ook ballet; alles kwam langs, van klassieke pianist Hans Henkemans groot Mozart en Debussyvertolker, tot Joop de Knegt met 'Ik sta op wacht' en alle tussenliggende genres. Nog een mooie anecdote: als we vanuit het GLE vanaf het Wilhelminaplein o.l.v. een docent richting Wal 30(!) liepen om een concert bij te wonen, knepen sommigen er bij de Vrijstraat er tussenuit om in de Parisiën naar Jailhouse Rock of John Wayne te kijken. 60 cent eerste rij, waar je je benen tenminste op het podium kon leggen!

In katholiek Leven kwam ook Winando de Illusionist, en in kajottershuis gingen we pingpongen (=tafeltennissen) en kochten we bakkesvol voor een paar centen!

Ook ik had hier in mijn jeugd de eerste ontmoetingen met de cultuur, fantastisch. Van alles kregen we te zien en te horen; muziek, toneel, ballet en zelfs een live opname van The Dutch Swing College band.

Ondanks de prachtige concerten en toneelvoostellingen die ik hier heb mogen bijwonen, na elke avond had ik een houten "kont".

Juist dat hout maakte het tot een goede geluidszaal, Paul; daarbij voor echte kunst moet je lijden.

Wat ik er mij van herinner zijn de vele duiken in de afval bak om te zoeken naar pakjes Cross Silki en Gipsi om deze samen met mijn vrienden op te roken. Dat moet ongeveer in 1954 geweest zijn. Dus de culturele herinneringen schieten mij tekort.

Ik weet nog dat de Strijpse winkeliers hier voor hun clientèle jaarlijks een variété-avond organiseerden. Hoe ik daar als Tongelrese jongen binnenkwam weet ik niet meer, maar ik vond het toen erg spectaculair. Ik herinner me oa Toby Rix.

Mijn opa Jan van Mierlo uit de Kreeftstraat was suppoost of iets dergelijks in Katholiek Leven. Opa is overleden rond 1938 en liet vrouw en 9 (kleine) kinders achter. Waarschijnlijk is er niemand meer die nog iets weet te vertellen uit die periode van Katholiek Leven? Ik weet wel dat er ook toen de topartiesten van die tijd optraden. Mijn moeder mocht regelmatig voorstellingen bij wonen, als kind.

Anja, een oude buurman uit mijn jeugd vertelde eens dat hij daar Lou Bandy had gehoord.
Deze zanger -entertainer was erg populair voor de oorlog o.a. met zijn lied "Louise, zit niet op je nagels te bijten, bah wat vies Louise!" Ik hoorde het laatst nog op de radio. Oudere Nederlanders zingen het je onmiddellijk voor.

Lou Bandy heeft inderdaad ook op mam grote indruk gemaakt, want die naam heeft ze ooit genoemd.
Mam is 83 en wil niet veel met internet. Ze vind het maar niks, want ze gaat naar de bieb en daar zijn boeken genoeg......maar ik zal het er eens met haar over hebben. Mogelijk krijg ik op Lou Bandy reakties.
Het moet echt iets heel byzonders zijn geweest voor WOII. Jan van de Hurk (hierboven) heeft het dus net als ik van verhalen van zijn ouders, maar meer zie ik niet terug van die tijd. Toch denk ik eigenlijk dat het hoogtepunt van Katholiek leven eigenlijk in de 30er jaren lag en dat het in de 60er jaren, waaruit de meeste herinneringen stammen, eigenlijk al vergane glorie was ?

Mijn herinnering: Wonderland.
minstens 1 uur in rij om pannekoeken te bakken. Dat weet ik nog. Verder was mijn broer nogal enthousiast over veel stukjes hout en spijkers en hamers en weet ik dat je linoleum kon snijden en dan de plaatjes afdrukken. Het leger was er ook altijd met stoere dingen om te doen, maar verder ?
Het was er altijd plettervol en er was ook van alles buiten te doen, maar daar regende het altijd te hard voor ?

Anja, misschien dat in de jaren zestig de glorie van Het gebouw Katholiek Leven al tanende was! Maar dat was beslist niet het geval in de jaren vijftig. Er gebeurde toen "vanalles".

Een oud-collega kon zich nog herinneren dat Koos Speenhoff er speelde. Ben je weer wat verder Anja!

Hans Henkemans, de grote Nederlandse pianist, met wie ik tot zijn overlijden gecorrespondeerd heb, vertelde me dat dit een van de mooiste zalen in Europa was om Debussy te laten klinken.
Hij had ook een goede band met de heer Goossens, ik vermoed, de bedrijfsleider in de jaren 50.

Wij woonden tegenover Katholiek Leven. Ik ben van '50 en in die tijd woonden er een fam de Kroon achter Katholiek Leven.

In de vijftiger jaren herinner ik me dat hier filmvoorstellingen waren -er was nog geen t.v.- op zondagmiddag van b.v. Laurel en Hardy. Ook kwam Sinterklaas op bezoek als het weer zover was.

In de tweede helft van de vijftiger jaren bestond het Kunstcentrum Eindhoven. Je kon daar lid van worden. Dan had je recht op een aantal voorstellingen in Katholiek Leven. Ben Ullings, de eerste directeur van de Eindhovense Schouwburg, was de directeur / voorzitter (?) van het Kunstcentrum. Mijn vader, Jan Mariën, deed wat secretariaatswerk voor deze stichting. Onder andere moest hij elke keer, als er weer een voorstelling was, ongeveer 400 enveloppen van een adres voorzien. (Nee, we hadden nog geen e-mail). Ik neem aan dat er in deze enveloppen entreekaartjes of uitnodigingen kwamen, maar dat weet ik niet. Toen ikzelf ook eenmaal redelijk kon schrijven, mocht ik de taak van mijn vader verlichten. Dat leverde dan wel eens een vrijkaartje op voor een toneelstuk, of een uitvoering van Het Brabants Orkest. Ik herinner mij dat ik de zevende symphonie van Bruckner op deze manier heb leren kennen.

De toenmalige dirigent van het Brabants Orkest was Hein Jordans, een erg goede dirigent die al ervaring met het Concertgebouworkest had in de tijd van Van Beinum. Vandaar die grote affiniteit met Bruckner.
Ver voor Leonard Bernstein met zijn beroemde inleidingen voor de jeugd, deed Jordans dat ook al in Eindhoven, met name bij generale repetities.
Ook zijn uitvoering van de Mattheus met het Philipskoor, het Tivolikoor en topsolisten was een jaarlijks terugkerend evenement waar je naar uitkeek.

In het Katholiek Leven was iedere zondagavond dansen. Ik ging met een vriendin voor het eerst mee, dat was in 1959. Toen heb ik mijn man leren kennen. Na die avond heb ik hem niet meer gezien omdat hij als marinier de volgende dag vertrok naar Nederlands Nieuw-Guinea. Hij had wel mijn adres dus schreven we elkaar. Na 14 maanden kwam hij terug en is niet meer bij mij weg gegaan.Dus het K.A.J.gebouw heeft voor ons veel herinneringen.

Het dansen op zondagavond mevr. van Zweden was niet in het Katholiek Leven, maar zoals je zelf al opmerkte in het KAJ-gebouw (het Kajottershuis) ernaast. Zie mijn commentaar van 26 mei 2006! Ik was daar ook elke zondagavond te vinden.

Even ter informatie op de reactie van A. Koopman v Winkel d.d. 11-03-2007. Inderdaad woonden er achter Katholiek Leven (in de Paradijslaan) een Fam. van der Kroon. Ik ben de jongste van de 7 kinderen uit nl. uit 1958. Mijn vader is een lange tijd hoofd van de huishoudelijke dienst geweest, en runde het cafegedeelte aan de voorzijde. Wij woonden in de dienstwoning langs het KAB kantoor.
Later werd de naam veranderd in het Wapen van Eindhoven, toen het werd afgebroken is mijn vader hoofd huishoudelijke dienst van de Stadsschouwburg geworden.
Ik heb hier maar kort gewoond tot ca. 1965. Wel een mooie en wooral rustige tijd.
Weinig verkeer, de melkboer nog langs de deur met losse melk per 1/2 of 1/1 liter, de rouwstoet met zwarte paarden en koets naar het kerkhof.
De gemeentereinigers met hun loopwagentjes de stad in om te vegen.
Langs Katholiek Leven de Weverijfabriek van Van Moorsel. etc.etc.

Zelf ben ik ook naar het optreden van Adamo geweest, erg veel kan ik me daar niet van herinneren maar dat daar de stoelen door de zaal werden gegooid dat weet ik niet, een paar vriendinnen van mij en ikzelf gingen wel zoeken naar de kleedkamers om naar Adamo te zoeken voor een handtekening. Maar werden al gauw teruggestuurd naar de zaal.

Ik kan me herinneren dat wij er vroeger (ik ben van 1952) inderdaad naar Sinterklaas gingen. Ook mijn eerste balletvoorstelling was in Het Katholiek Leven, ik was toen 7 of 8 jaar en we traden op als olifantjes.

Het enige wat ik nog goed kan herinneren was, dat we met Sparta gymnastiekvereniging daar uitvoeringen gaven. Mijn oudere broer Jan kreeg daar steeds het meeste applaus, als hij tijdens de rekoefeningen de stang waaraan ze de reuzenzwaai demonstreerden zuiver schuurde. Maar buiten dat was hij een goede turner.

Eens per jaar gaf de Eindhovense Muziekschool een "grote uitvoering" in Het Katholieke Leven. Als kind van een jaar of acht (en ouder) bezocht ik die meerdere malen met mijn moeder om naar een van mijn broers' vorderingen te luisteren op de viool. Vele getalenteerde muziekbeoefenaars waren er dan te horen, de trots van de Heer Martien Gruythuizen, toenmalig direkteur van de Muziekschool. Ook de Sinterklaasmiddagen zal ik niet vergeten. Die zwarte Pieten maakten toen behoorlijke indruk op mij. Sinterklaas minder.

Vanaf 1962 ben ik zeer betrokken geweest bij het Katholiek Leven en het Kajottershuis. Samen met heel veel vrijwilligers veel goede dingen georganiseerd. In het Kajottershuis elke zondagavond dansen en later ook zondagmorgenbijeenkomsten met lezingen van interessante personen; Roel van Duyn, ja de provo uit Amsterdam, diverse kunstenaars en bestuurders. Het waren schitterende tijden.
Later heb ik samen met vrienden Societeit 20+ georganiseerd, elke zaterdag in de foyer van Het Wapen van Eindhoven. Leuke muziek en artiesten waaronder Lenny Kuhr, ongeveer een jaar voor dat ze voor Nederland het Eurovisie songfestival won (gedeelde 1e plaats).
Ik was betrokken bij het optreden van Adamo wat uit de hand liep.
Ik zag Top Of Flop, Floppen, de opnamen van vele internationaal bekende klassieke artiesten door Phonogram.
Ik deed mee aan de jubileumviering van de KABO, waar teveel mensen kwamen, maar erg gezellig.

Wat ik mij herinner dat daar bijeenkomsten waren van de Melkclub, er waren dan voorstellingen voor de jeugd, ik denk omstreeks 1960 - 1963. Ik zelf ben van 1952.

In Katholiek Leven werden ook de toneelstukken uitgevoerd die door Juffrouw Kupers van het Sint Catharinalyceum werden geregiseerd. Joep van den Boogaard uit de Cyclamenstraat speelde ook daarin mee.

Van alles wat ik hier lees over het Katholiek Leven kan ik mij heel veel herinneren, want ook ik heb daar gewoond, zoals ik lees uit het verhaal van mijn jongere broer Hans. Wij hebben daar een hele fijne tijd gehad.

Dit is het gebouw zoals ik dat heb gekend. Mijn vader was daar in de vijftiger jaren suppoost in zijn avonduren, samen met zijn broer Marinus die hoofdsuppoost was. Elke zondag kwamen wij daar in het café, waar door de suppoosten en vrijwillgers, o.a. de familie Boselie en door de beheerder "gekat" (katten was een kaartspel) werd en de spaarkas bijgewerkt moest worden. Doordat mijn vader daar werkte kwamen wij ook nogal eens in concerten en theatervoorstellingen die er georganiseerd werden. Het Brabants Orkest onder Hein Jordan gaf de voorkeur aan deze zaal boven die van de Philips Schouwburg vanwege de uitstekende akoestiek. Ook het Tivolikoor gaf daar een aantal concerten. Zelf heb ik die daar als zanger(tje) meegemaakt. Links van het gebouw stond het thuis van de KAJ, de Katholieke Arbeidersjeugd, ook Kajottershuis genoemd. Mijn oudste zus en broer kwamen daar als Kajotters geregeld, o.a. voor een stuk ontspanning. Katholiek Leven werd later inderdaad door allerlei verenigingen gebruikt, o.a. door carnavalsvereniging "De Walnoten" die daar in de carnavalstijd zijn domicilie had. Het schoolkoor van St.Joris en Cathrien gaf daar b.v. ook zijn jaarlijks concert, o.a. Die Schöpfung van Haydn. Het was een drukbezocht cultureel centrum in die tijd (jaren 50 en 60).
===Dit is nu een van die gebouwen, die eigenlijk nooit gesloopt hadden mogen worden. In Antwerpen kwam ik in de (nog oudere) Arenberg Schouwburg, die een vergelijkbare akoustiek heeft. Maar daar is men trots op deze schouwburg. Bij vertrek van het Brabants Orkest heeft dat nog duidelijk aangegeven dat er nauwelijks een ander gebouw te vinden was in het zuiden met een vergelijkbare akoustiek en sfeer. Jammer. =Frans===

Ties, Ik ben jarenlang lid geweest van het schoolkoor van Joris en Catrien (eind 50-, begin 60-er jaren) maar ik kan mij niet herinneren dat wij ooit in het Katholiek Leven hebben gezongen. We gaven onze uitvoeringen in de aula van het St. Catharinalyceum aan de van Maerlantlaan.

Zeker weten, Henk. Onder leiding van Frans van Amelsvoort is daar door Joris en Cathrien "Die Schöpfung" uitgevoerd. Ik was er zelf bij als toehoorder. Ik zoek het verder uit.

Ook ik denk dat zeker te weten, want mijn zus zong in dat koor en wij mochten dan komen luisteren in de aula van het Catharinalyceum, niet in het Katholiek Leven.

Het schoolkoor van Joris en Cathrien trad wel degelijk op in Katholiek Leven, onder de bezielende leiding van Frans van Amelsfoort met medewerking van het Brabants Orkest met als dirigent Hein Jordans. Maar dat was in de tijd dat het Catharinalyceum ook nog aan de Elzentlaan was gevestigd. Begin 50-er jaren, 1952/53, verhuisde Cathrien naar de nieuwbouw aan de van Maerlantlaan. Daarmee verhuisden ook de uitvoeringen van het schoolkoor naar de aula van wat later is geworden het van Maerlantlyceum.
Ik zat op het Joris van 1951 tot 1957 en heb alle uitvoeringen van het koor bijgewoond.

Het gebouw aan de van Maerlantlaan is "pas" in 1956 in gebruik genomen (Wikipedia Pleincollge van Maerlant). Ik heb het over de periode 1950 - 1955 toen Joris en Cathrien inderdaad nog in de Elzent zaten en er dus nog geen grote aula was. Frans van Amelsvoort was toen dirigent en is dat gebleven tot 1961 (zie Thuis in Brabant.nl). Zijn opvolger werd Antoon Maessen (zie: www.dve.dse.nl) die dirigent bleef tot 1970.
===En zoals altijd, samen vinden we de oplossing. Bedankt. =Frans===

Niet juist Ties! Ik zat in de 2e van het Joris (B2d), schooljaar 1953-1954, toen wij in het najaar van 1953 met een ludieke optocht de meisjes van Cathrien uitgeleide deden naar de van Maerlantlaan. Voor die optocht werden van allerlei geleende voertuigen met chauffeur (!) ingezet. Zelfs liep een begrafenisstoet mee. Zie ook de commentaren bij foto #2206.

Ik citeer Wikipedia "Pleincollege Van Maerlant": Na de tweede wereldoorlog werd uitbreiding nodig en werd in 1956 een nieuw gebouw gerealiseerd voor het St. Catharina. In 1968 werd de school gemengd en werd de naam veranderd in "van Maerlant Lyceum" naar de dichter/schrijver Jacob van Maerlant.
Overigens staat in het Vlaamse stadje Damme een standbeeld van Jacob Van Maerlant.

Ik heb van 1955 tot 1961 op het St. Catharinalyceum gezeten, dus 1956 klopt inderdaad niet. Voor zover ik me kan herinneren trad het schoolkoor op in de hal van onze school.

Ties, Wikepedia wordt door gewone mesen bijgewerkt en kan het dus helemaal fout hebben. Johan heeft het goed 30 novenber 1953 vertrok het St Catharinalyceum naar de van Maerlantlaan en is dus toen in gebruik genomen. Dit staat in het boek St Joris 75 jaar, 1917 - 1992.

Het gebouw "de Volksbond", later "Katholiek Leven", weer later het "Wapen van Eindhoven" heeft voor duizenden Eindhovenaren een grote rol gespeeld in hun leven. Het was eigenlijk bijna een soort "cultuurpaleis" voor de arbeidersklasse en was ook als zodanig bedoeld door de R.K. Werkliedenvereniging", later de KAB, de Katholiek Arbeidersbeweging. Ook mijn vader was vakbondsman. Hij had vrijgestelde van de bond kunnen worden, maar durfde die onzekerheid wegens zijn gezin niet aan en bleef dus gewoon zeer actief lid. In de grote zaal van het gebouw werden ook de ledenvergaderingen van de KAB gehouden. Die begonnen steevast met de christelijke groet, ingezet door de voorzitter: Geloofd zij Jezus Christus, en beantwoord door de zaal met: In alle eeuwigheid, amen. Daarna werd het strijdlied van de KAB gezongen en ik kan me de eerste regel nog herinneren: "Christen Strijders, Broeders, Makkers, Bouwers van de Maatschappij...." Daar stokt mijn geheugen, maar ik zou de tekst en evt. de partituur zo mogelijk graag krijgen.
Op 20 maart 2009 schrijft Wouter Prins, kunsthistoricus en conservator van het Museum voor Religieuze Kunts in Uden, een artikel in Trouw over St Jozef. Ik citeer;"Op 1 mei 1955, de Dag van de Arbeid, stelt Pius XII het feest van Sint-Jozef-Werkman in. Volgens kwade tongen om de communisten en de socialsiten een loer te draaien, volgens de paus zelf om "een einde te maken aan de tweedracht en te volbrengen wat aan de sociale vrede nog ontbreekt".
In de late jaren vijftig op de zondag aanpalend aan de 1e mei trekt dan ook een stoet van KAB-ers met vliegend vaandel en slaande torm, zoals dat zo mooi heet, naar de St. Jozefkerk Tivoli om daar de hoogmis bij te wonen. Met vliegend vaandel, inderdaad, want alle aangesloten vakbonden hadden hun vlag die meegedragen werd. Met slaande trom eveneens, want de drumband van de Kajotters begeleidde dit gezelschap dwars door de stad naar de Heezerweg. Wij als koorjongens stonden dan aan de weg tegenover de kerk om die stoet binnen te zien trekken en daarna de hoogmis te gaan zingen. Ook dan werd aan het eind van die mis het KAB strijdlied gezongen. Dat is een klein aantal jaren zo gebeurd. Wouter Prins schrijft ook in zijn artikel: "of dit feest een lang leven beschoren is, moet worden betwijfeld". Dat klopte. In de jaren zestig was het voorbij. 19 maart was immers al de feestdag van St.Jozef in de kerkelijke kalender.

Beste Ties, volgens de overlevering ligt van Maerlant daar in Damme zelfs begraven in de deels ingestorte kerk. zie citaat uit :Zie Paquot, Mémoires, Art. Van Maerlant; Sanderus, Flandria illust.; Foppens, Bibliotheca Belgica, en andere, die alle het grafschrift van Van Maerlant aanhalen.
"Het is onder dien toren dat Van Maerlant, den eersten onzer dichteren, rust. Het puyn en den opgewassen grond hebben de plaetse van zyn graf dusdanig vervuyld, dat het niet meer zigtbaer is."

In het boek St.Catharina - Van Maerlant - 80 jaar lyceum in Eindhoven tref ik de volgende tekst aan:
"Frans van Amelsfoort werd in 1946 benoemd als leraar Muziek. Hetzelfde jaar al richtte hij het schoolkoor en het schoolorkest op. Zelf werd hij dirigent. Koor en orkest waren gemengd. De school had dit te danken aan de progressieve ideeën van Van den Donk. Ook na de scheiding bleven koor en orkest gemengd. Al het tweede jaar vonden de uitvoeringen plaats in Katholiek Leven, vanaf 1954 vanzelfsprekend in de hal van het Catharinalyceum......"
Dit klopt weer met wat Anne uit een andere bron weergeeft.

Toen ik pas bij de Post was (eind jaren 60) werd het Katholiek Leven afgehuurd vanaf begin december t/m eind van het jaar. Er waren in die tijd zoveel pakketten dat Post Eindhoven de pakketpostbezorging voor Eindhoven (en misschien wel ook enkele dorpen?) vanuit dit gebouw organiseerde. Mooie tijd!

Ik ga niet twisten over wat en hoe en wanneer. Als informatie op deugdelijke bronnen berust is het wat mij betreft goed. Wikipedia is niet altijd betrouwbaar, dat is bekend. Geheugens van mensen zijn bijna nooit betrouwbaar, dat is ook bekend. Herinneringsverfraaiïng speelt nu eenmaal meestal een rol. Dat is op zich niet erg. Ik leg me van harte neer bij betrouwbare deugdelijke bronnen.

Persoonlijke herinneringen zijn even zo vaak gestoeld op keihard vastliggende feiten/data en daarmee eveneens betrouwbare deugdelijke bronnen!

Wij ook maar het geheugen van mensen is prima. Bij mij in het appartement woont een mevrouw van 99 jaar (ik heb verschillende foto's van haar op de site gezet) begin over Gestel en zij verteld zoveel van haar jonge tijd dat je er eigenlijk een boek over kan schrijven. Ze lost nog steeds kruiswoordpuzzels op, is ook een geheugens kwestie.
Als ik zo over de site surf dan lees ik Ties, veel commentaren van jouw, moeten wij nu concluderen dat jouw inzendingen niet helemaal betrouwbaar zijn? Of haal je die gegevens uit wat boeken.
===Anne, wat Ties herinneringsverfraaiïng noemt, dat is een euvel dat bij véle mensen voorkomt. Herinneren we ons niet bijna allemaal het liefst/duidelijkst de mooie zaken uit ons verleden. Gewoon een menselijke trek, die hier op de site niet of nauwelijks leidt tot verkeerde gegevens. Dat geheugens van mensen bijna nooit betrouwbaar zijn gaat wel wat ver. Maar juist door de foto's denken we allemaal wel eens "ach ja, dat was zó" of "ja, dat was dáár". En zoals die mevrouw van 99 jaar door haar puzzels is getraind, zo zijn veel EiB-ers inmiddels getraind in het herkennen van zaken enz uit het verleden van Eindhoven. Mooi toch? =Frans===

Anne Troost wil ik graag berichten dat de meeste informatie uit mijn eigen geheugen komt. IK ben momenteel 66 jaar, intussen een jaar gepensioneerd, heb 7 jaar in de Kalmoeststraat en omgeving gewoond, vervolgens 17 jaar in de St Bavostraat. Ben van 1949 tot 1967 lid geweest van het Tivolikoor. Ben van 1964 tot 2008 actief geweest als onderwijzer, leraar en hbo-docent. Heb heel veel materiaal bewaard, gelukkig, en soms put ik daar uit. Maar tot nu toe komt het meeste uit eigen koker.

Van het optreden van de Dutch Swing College Band op 27 april 1960 (ze waren net 5 maanden een beroepsorkest met een sterk gewijzigde bezetting) bestaat een uitstekende LP/CD. Als Dixieland liefhebber vind ik het hun beste "Live recording" Zal mede door de uitstekende acoustiek gekomen zijn. De CD is nog steeds te koop.

Inderdaad hun beste "live recording", mede dankzij mijn gefloten bijdrage.

Rene, klink je erboven uit of ben je een van de velen? Ik draai de opnames nog wel eens en er is inderdaad een "fluitpubliek" zeer enthousiast en zeker geen flutpubliek. De Quena kwam pas later dus dat kan je niet geweest zijn.

Kijk Ties dat is wat ik ook vroeg, alleen schreef ik boeken, maar dat is dus ander materiaal. Gelukkig ben je ook een van die mensen met een geheugen zoals je hierboven beschreef. Verder is het leuk wat meer van je te weten, maar die gegevens wist ik al uit je andere commentaren.

Paul, ik was een van de velen die op aangeven van de floormanager floten, klapten en op de vloer stampten.

Kan iemand mij de titel van die CD van de The Dutch Swing College Band geven? Ik was ook bij die opnames, maar heb nooit de plaat kunnen bemachtigen. Ik zou de CD erg graag kopen.

Op de website van de dscband.nl staat hij onder de dicografie. Ik heb Elisabeth al een scan gestuurd van het hoesje.

Op de digitale zender nostalgie net van UPC is de afgelopen weken steeds een herhaling uitgezonden van een documentaire over de Dutch swing college band. Komt ongetwijfeld in de toekomst regelmatig langs op deze zender, een must voor de DSC liefhebbers.
===Op Youtube staan ook talloze filmpjes van de DSC band. www.youtube.com/results?search_query=Dutch+swing+college+band&search_type=&aq=f =Frans===

Mari bedankt voor de tip en Frans bedankt dat je dit publiceert, een (nog steeds) top Band. Van de huidige leden zijn er een aantal rond de 70 (de blazersectie en de pianist). Bassist is 54, banjo/gitaararist 56 en de drummer(Han Brink)76! jawel! en nog steeds TOP.

Lieve Ties, je kent mij en weet dat ik op 't Cathrien gezeten heb tussen '55 en '60 en altijd in 't huidige van Maerlantgebouw!!

Lieve Selly, Het ging mij alleen om de uitvoering van "Die Schöpfung" van Josef Haydn. De vraag is of die uitgevoerd is door het schoolkoor van Joris en Cathrien in Katholiek Leven voor het jaar 1953, of in 1953, zo ja, wanneer. In mijn herinnering moet dat begin jaren vijftig geweest zijn, dus voor het Van Maerlantlyceum zijn eigen "hal" had. Mijn research strekt zich momenteel uit tot het Nederlands Muziek Instituut en de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag. Ik wacht met interesse af wat daar vandaan komt. Nog even geduld dus.

Selly en Chris, sorry dat ik "inbreek" in jullie research, maar misschien kan ik een beetje helpen. Bij het Nederlands Muzieksinstituut onder archiefnr 350 bevinden zich die brieven die door Van Amelsfoort op 3-5-1953 geschreven zijn aan resp. de Rector van het Catharinalyceum en aan Annie Hermes en Leo Ketelaars. Hermes was een veel gevraagde alt en Ketelaars, leraar van vele huidige zangers, een befaamde Limburgse bas.
Beide uitvoerenden waren specialisten in Oratoria. Omdat hij die brieven op dezelfde dag schreef, zullen ze waarschijnlijk iets (Schópfung?) met elkaar te maken hebben.

Klopt Hans. Het betreft inderdaad archief 350, doos 14 bij het Nederlands Muziek Instituut, dat ondergebracht is bij de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag. Leo Ketelaars was inderdaad in die tijd zeer gevraagd. Hij is ook opgetreden bij de uitvoering van "De Ballade van Brabant" van Oscar van Hemel in 1954 in Katholiek Leven, met La Bonne Espérance, Tivolijongenskoor en het Brabants Orkest.

Mijn ouders hadden een abonnement voor het Brabants Orkest. Soms mocht ik mee naar het Brabants Orkest. Tijdens de lessen culturele vorming gingen we met school naar het Brabants Orkest. De Dirigent Hein Jordans had het er wel eens moeilijk mee. Hij dirigeerde dan met zijn gezicht naar de jeugd in Katholiek Leven. Ook werden in het Katholiek Leven de toneelstukken die Mevrouw Cupers opvoerde (n.l.samen met Leerlingen van het Joris College en Het Catharinalyceum). Zij deed de repetieties voor, Joep van den Boogaard uit de Cyclsmenstraat deed daar ook aan mee.

Ik heb daar het eerste optreden van Ronny Tober gezien, we hadden vrijkaartjes van de sigarenmakersbond.

Door alle reacties te lezen komen er bij mij ook veel herinneringen boven. Mijn vader Hr. van der Kroon was jaren in dienst bij het Katholiek Leven. Wij woonden achter het gebouw aan de Paradijslaan en waren vaak betrokken bij wat zich in het gebouw afspeelde. Als kind mochten we helpen met tafels dekken als er een koffietafel was en moesten dagen lang worstenbroodjes eten die dan over waren. Ik kan me herinneren dat ik en mijn oudere broer Peter s'avonds uit ons bed werden gehaald en mee moesten als figurant over het toneel, huilend, in een toneelstuk dat over een of andere oorlog ging. Ook heb ik er een van Andre van Duyn's eerste optredens gezien. En ook menigmaal carnaval gevierd. Langs het gebouw was een enorme binnenplaats waar wij als kinderen veel speelruimte hadden. We waren tenslotte met zeven kinderen.

Mijn herinnering kan er ook nog wel bij. 17 januari 1947 werd de film Dik Trom vertoond. Dat ik van zijn streken heb geleerd, bleek een aantal jaren later toen ik tijdens een voorstelling in KL door de zaalwacht* de zaal werd uitgezet. Met een paar andere jongens bleven we keten na meer dan eens gewaarschuwd te zijn. *Zaalwacht v.d. Kroon?

Dit is waarschijnlijk toch niet mijn vader geweest "zaalwacht v.d.Kroon" want in 1947 woonden wij nog niet in Eindhoven maar in Bussum. Ik ben namelijk in 1951 geboren en in 1952 zijn we pas naar Eindhoven verhuisd.

Gebruik voor het toevoegen van uw commentaar het formulier hier onder.

Commentaren


Uw naam


Uw emailadres, dit wordt getoond op de fotopagina en staat het systeem toe u te informeren als er aan deze foto commentaren worden toegevoegd.